This post is also available in: Serbian Croatian Bosnian

Ацо Шопов: Поетот треба да ги разбуди зборовите*

Поетот е во песната како во студена пештера, како во непрегледна шума каде што, наместо дрвја, лежат огромни, расфрлани и скаменети зборови. Тој е оној што треба да ги спаси од смртта, да ги разбуди од скаменетиот сон, да ја оживее шумата, за да почне дрвјето да оди. Често тој успева во тоа, а можеби уште почесто стои во неа, во таа шума, збунет и беспомошен, попусто повикувајќи ги да му помогнат во очајот поранешните поетски искуства. Попусто, зашто секоја песна е едно посебно откритие, едно посебно поетско сознание што не може да се повтори ако е веќе еднаш доловено.

И така од песна во песна. Штотуку ќе се затвори еден круг, треба да се отвори нов. И секогаш едно исто проклето прашање: како?

Прочитајте го интегралниот оригинален текст на српскохрватски јазик

________________
* Текстот е објавен во Књижевне новине, Београд, 1 март 1969, бр. 348, стр. 9.
На истата страница се наоѓа и песната „Грозомор” во препев на Сретен Перовиќ, како и написите „Отворена песна”, од Александар Ристовиќ, „Кон прабитието на песната”, од Миодраг Друговац и „Симбол на нашиот свет”, од Миланка Илиќ, студентка по стоматолигија.

Оригиналниoт машинопис се наоѓа во Фондот Ацо Шопов во Архивот МАНУ: АШ К3 АЕ92   

Други разговори и статии на Ацо Шопов