Дрво на ридот

Од дамни дамнини расте ова дрво на сува рида без вода
со гранки раскрилени ко птица далдисана во летот.
Високото сонце го заслепува од својот усвитен светлосен одар,
но во него шуркаат сите живи сокови на светот.

И лете му шумолат гранките
и зиме кога заснежува,
а светот го забележува и не го забележува.

Ветришта диви го сардисуваат и сеништа темни,
тврдата почва и испукана бистриот поглед му го засенува,
суши змијарници му ги смукаат корењата земни,
но тоа од пркос зазеленува и расте, расте и зазеленува.

Љубов моја, те сретнав на овој рид како патник во мугри што подранува
ти дадов сè што можам, а сè било јаловина.
Под дрвото се љубевме и израснавме, сушата ни беше ладовина,
сега ние си одиме, а дрвото опстојува и останува.

Дај, господи, исполни ми ја последната желба
при оваа голема делба −
да се најдеме и слееме со срцевината
на ова дрво што расте на сува рида во вишината.

Ацо Шопов, Лузна*, 1981

* Најверојатно како резултат на техничка грешка, песната “Дрво на ридот” е испуштена при објавувањето назбирката  Дрво на ридот во 1980 год., и додадена во изборот објавен под наслов Лузна една година подоцна.

headphones

Слушнете извадок од песната во изведба на Зорица Георгиевска и Славко Нинов

Улустрација од Петар Глигоровски во збирката Дрво на ридот

Улустрација од Петар Глигоровски во збирката Дрво на ридот